دوشنبه بیست و پنجم اسفند ۱۳۹۹ | 23:5 | فندُق  | 

از آخرین پستم حدود یکسال و دوماه گذشته

پشمام ریخت و برای بار هزارم به این نتیجه رسیدم

که زندگیم واقعا بی مزس :)

دلم براتون خیلی تنگ شده بود

برای اینجا هم...

خبری نیست اما !

هنوزم همونقدر پوچم که تمام این سالا !

خیلی وحشتناکه اینکه تا چند دیقه پیش

داشتم برا آیندم برنامه ریزی میکردم

و یهو با یه آهنگ اینطوری از داخل پوکیدم...

من واقعا میترسم که بعد از ده سال هنوزم

وقتی یادت میفتم قلبم میگیره!

خیلی بده که جنس غمتم فرق میکنه با غمای دیگه...

خیلی بده

اسم این بیماری ک خمیازه و خواب داره پارم میکنه

ولی خوابم نمیبره چیه؟

باورم نمیشه رفتیم تو سال 99 :)))

انقد افسرده بودم اینروزا که دوس نداشتم کاری کنم

نه خرید،نه هفت سین و نه حتی سیبیلاااام D:

ولی دیقه ی نود یهو پاشدم هفت سین چیدم

سیبیلامو گرفتم یه حمومم رفتم

کلی هم غر داشتم که اینجا بنویسم ولی

به همین بسنده میکنم که پاااااره شدم تو این 98:)

امیدوارم سال جدید برا هممون پر از آرامش بی وقفه باشه

عیدتون کلللللی مبارک[•❤•]

نمیتونستم این بلاتکلیفی رو تحمل کنم!خودم زنگ زدم اومد صحبت کردیماز لحظه ای که جواب داد تا لحظه ای که رسیدمیلرزیدم،تند تند عرق میکردم ولی یخ زده بودمپاتریک دستمو گرفته بود میگف آروم باش برو محکم حرفاتوادامه مطلب

بعد از اینهمه سال خماری

با آهنگ جدیدش رید تو حالم :))

لعنت به این مجوز که بخاطرش تر زد تو سبکشT_T

امیدوارم بقیه آهنگاش اینطوری نباشه:(

دلشوره دارم،آشوبم

هی ته دلم خالی میشه

نمیدونم دقیقا چرا...!

"بری"عزیز!

امیدوارم لای روزمرگیا یا به اصطلاح خاطره هام

پیدا نکرده باشی زندگی گمشدتو

ولی اون لبخنده رو اره :))

تو هیچوقت فرصتشو نداشتی که بفهمی

که اگه از چشمم بیفتی،دیگه راه برگشتی برات نیست!

اینم روز و روزگارِ ماست دیگه!

هی گفتیم درست میشه درست میشه

یهو به خودمون اومدیم دیدیم عه،نوجوونیمون گذشت و جوونیمون داره ته میکشه...

اونم چه بیهوده! انگار که همش داشتیم به گلای پلاستیکی آب میدادیم

صب تا شب نشستیم...زل زدیم...زحمت کشیدیم

منتظر یه جَوونه بودیم،کلی دلمون آب شد،آخرشم هیچی به هیچی...

اینم نگم که کل دفتر زندگی ما تا تهش جوهری شده رفته

اون جاهاییم که غلط گیر زدیم صب تا شب دهن کجی میکنه بهمون!

خوشحال کردن من خیلی سادس!

نمیفهممش! کم توقعی و خاکی بودن مشکلی داره

یا خار داریم ما؟

ینی تو دنیای به این بزرگی هیچکی نیس مهم باشیم براش؟

خیلی شبا مث امشب یه پوزخند میزنم به تمام

فانتزی های عاشقانه و تصورات رویاییم از یه

رابطه ایده آل، که شاید از نوجوونی باهام موند و میخوابم!

یه معلمی داشتم که همیشه از هر دری باهام زیاد صحبت میکرد

یادمه 13 سالم بود،یبار بین صحبتاش گف وقتی ازدواج کنی

یا یه مردی بیاد تو زندگیت،تازه میفهمی چقد همچی با تصوراتت

متفاوته! اونموقع حرفشو خوب درک نمیکردم

با خودم میگفتم خب لابد انتخاب درستی نداشته

الان بعداز اینهمه سال میفهمم.راس میگف:)

عین یه آدم سرگردون که دنبال یچیزی میگرده و حتی نمیدونه

اون چیز چیه...!

+راس میگه! من دیر فهمیدم چیو میخواست به دست بیاره.

حتی وقتیم فهمیدم خوشبینانه دنبال یه راهی بودم که

به خودم ثابت کنم نه،اینطوری نیست!

فعلا به تخمدونمم نیست

بعدا اگه به تخمدونم شد میام غر میزنم=)